زلال نرگس

وبلاگی تخصصی در مورد انتظار وامامزمان(عج)




نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٤:۱٢ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/۱٧

مراحل بازگشت عيسي

بازگشت مسيح به نظر داراي مفهوم روشني است، ولي گاه تفاسير درباره آن به چشم مي‌خورد كه به كلي غير اهم‌اند. [42] در تفاسير گاه سخن از آن است كه او به آسمان باز خواهد گشت «تا خداوند را در هوا استقبال كنيم»، [43] و گاه از بازگشت او به زمين سخن رفته است:«همين عيسي كه از سوي شما به آسمان بالا برده شد، باز خواهد آمد.» [44] با مشاهده اين تفاسير و آياتي كه در تأييد هر كدام وجود دارد، مي‌توان دريافت كه آمدن دوباره مسيح دو مرحله دارد: مرحله نشست، بازگشت او به هوا يا آسمان، و مرحله دوم، رجعت ملكي و زميني اوست. [45]

اهداف بازگشت مسيح

با مطالعه مجموعه كتاب مقدس مي‌توان دريافت كه در بازگشت مسيح اهدافي چند نهفته است كه در زير به پاره‌اي از آنها اشاره مي‌شود:

1. پذيرش ايمان‌داران

يكي از اهداف آمدن دوباره عيسي جمع كردن ايمان داران به گرد خويش است.

«باز مي‌آيم و شما را برداشته با خود خواهم برد تا جايي كه من مي‌باشم شما نيز خواهيد بود.» [46]

اجتماع ايمان داران با مسيح از مفاهيم كليدي و پراهميت عهد جديد است كه در رسايل پولس، دامنه بيشتري يافته است.

2. دادرسي و پاداش شدن

از ديگر اهداف دوباره مسيح كه اهميت فراواني دارد و در عهد جديد بسيار برجسته به آن پرداخته شده است، داوري در ميان ايمان‌داران است و در نهايت پاداش براي آنهاست. «و بدو قدرت بخشيده است كه داوري هم بكند. [47] و در آن وقت هر كس را موافق اعمالش جزا خواهد داد.» [48]

براساس شمار فراواني از آيات كتاب مقدس، به ويژه رسايل پولس، شخص ايمان‌دار به واسطه ايمان آوردنش به مسيح، آمرزيده مي‌شود و در مقابل گناهانش بازخواست نمي‌گردد.

«آمين آمين به شما مي‌گويم هر كه كلام مرا بشنود و به فرستنده من ايمان آورد حيات جاوداني دارد و در داوري نمي‌آيد.» [49]

با اين حال براساس آموزه‌هاي كتاب مقدس مسلم و بي‌ترديد است كه عيسي به هنگام بازگشت در مقام مسيحا در ميان ايمان داران داوري خواهد كرد.

«اما چون پسر انسان در جلال خود با جميع ملائكه مقدس خويش آيد آن‌گاه بر كرسي جلال خود خواهد نشست و جميع امت‌ها در حضور او جمع مي‌شوند و آنان را از يكديگر جدا مي‌كند.» [50]

براساس شمار فراواني از آيات كتاب مقدس مراد از داوري عيسي درباره ايمان داران، يافتن گناه و نافرماني آنان و تعيين عقوبت نيست بلكه شخص ايمان‌دار را بر اساس فرصت‌هايي كه در اختيار داشته، داوري مي‌كند. [51] و نيز داوري استعدادهاي ايمان‌دار است [52] كه البته پس از داوري، به او پاداش داده خواهد شد.

«زيرا كه پسر انسان خواهد آمد... و در آن وقت هر كسي را موافق اعمالش جزا خواهد داد.» [53]

3. نجات بني اسرائيل

چنان كه گذشت، انديشه موعود در مسيحيت در حقيقت تداوم باوري يهودي است؛ باوري كه در گذر ساليان هم به لحاظ مفهوم و هم مصاديق نمود و ظهورهاي متفاوتي داشته است؛ باور به اين كه آنان قوم برگزيده خداي‌اند و خدا به آنان وعقده نجات داده است و آنان روزگاري نجات خواهند يافت، انديشه ريشه‌داري بود. به همين دليل، آنان باور دارند وقتي مسيح رجعت فرمايد، نخست اسرائيل را از دشمنانشان رهايي خواهد داد [54] و آن گاه تمام اسرائيل را گرد خواهد آورد و خاندان اسرائيل و يهود را با هم متحد خواهد ساخت [55] و در نهايت آنان را نجات خواهد داد و عهدي جديد را با آنان استوار خواهد كرد. [56] همه اين باورها بدون اندكي كاستي در نگاه مسيحيان، براي بازگشت دوباره مسيح ذكر شده است. آنان حتي مسيح را به هنگام بازگشت با هيئتي مانند داوود، با كلاه پادشاهي چنان كه در نوشته‌هاي يهوديان به چشم مي‌خورد، تصور كرده‌اند. آموزه‌هاي عهد جديد نيز يكي از اهداف آمدن دوباره مسيح را نجات موعود بني‌اسرائيل مي‌داند:

«و هم‌چنين همگي اسرائيل نجات خواهند يافت، چنان كه مكتوب است كه از صهيون نجات‌دهنده ظاهر خواهد شد.» [57]

ناگفته نماند كه مسيح در هنگام نجات بني‌اسرائيل همه آنان را نجات نمي‌دهد بلكه تنها كساني را از موهبت خود به هنگام بازگشت بهره‌مند مي‌فرمايد كه به او ايمان آورده باشند وگرنه چون بي‌ايمانان از دنيا خواهند رفت.

4. داوري در ميان همه امت‌ها

داوري مسيح در ميان همه امت‌ها به هنگام بازگشت، از امور مهمي است كه عهد جديد نقل مي‌كند. البته اين باور مانند باور پيشين تنها مسيحي نيست بلكه در آموزه‌هاي عهد عتيق خاستگاه دارد. در حقيقت، لباس داوري در عهد عتيق بر تن مسيحا مي‌شود. براساس عهد جديد عيسي به هنگام بازگشت خود برتخت پر جلالي خواهد نشست و در ميان امت‌ها داوري خواهد كرد:

«اما چون پسر انسان در جلال خود با جميع ملائك مقدس خويش آيد، آن‌گاه بر كرسي جلال خود خواهد نشست و جميع امت‌ها در حضور او جمع شوند و آنها را از همديگر جدا مي‌كند.» [58]

5. آزاد ساختن و بركت دادن

براساس آموزه‌هاي عهد جديد آزادي خلقت از قيد فساد مطلب ديگري است كه به هنگام بازگشت عيسي به وجود خواهد آمد:

«... اميد كه خود خلقت نيز از قيد فساد خلاصي خواهد يافت». [59]

در زمين تغييرات بسياري روي خواهد داد و بركت خواهد يافت:

«و ايشان را و اطراف كوه را بركت خواهم ساخت و باران را در موسمش خواهم بارانيد و بارش‌ها بركت خواهد بود.» [60]

براساس عهد جديد، آينده پرجلال بني‌اسرائيل و رستگاري خلقت و بركت زمين و وعده‌هايي مانند؛

«بيابان مثل گل سرخ خواهد شكفت و آب‌ها در بيابان و... در صحرا خواهد جوشيد و مكان‌هاي خشك به چشمه‌هاي آب مبدل خواهد گشت؛» [61]

كه باب يازدهم اشيعا به آن اشاره دارد، هنگامي انجام خواهد شد كه پسر انسان بر تخت پر جلال خود بنشيند. [62] پايباش (متوفاي 155 ميلادي) در توصيف اين بركت مي‌گويد:

«روزهايي فراخواهد رسيد كه تاك‌ها رشد خواهند كرد و هر كدام ده هزار شاخه بزرگ‌تر خواهند داشت و دو شاخة بزرگ ده‌هزار شاخة كوچك و دو شاخة كوچك ده‌هزار خوشه انگور و هر خوشة انگور ده هزار انگور...» [63]

6. برقراري ملكوت

برقراري «ملكوت خدا» از ديگر اموري است كه به هنگام ظهور مسيح و بازگشت دوباره او محقق خواهد شد. اصطلاح «ملكوت خدا» واژه پر دامنه‌اي است كه در حقيقت و براساس انجيل‌هاي هميد (متي، لوقا، مرقس)، هسته مركزي تعاليم و آموزه‌هاي عيسي را تشكيل مي‌دهد. [64] ملكوت خدا در حقيقت، تحقق همان وعده خداوند به داوود است كه فرمود: «سلطنت او را تا ابد پايدار خواهد ساخت» [65] و بارها آن را با سوگند تأييد نمود. [66] حال اين وعده و سوگند با آمدن مسيح محقق خواهد شد.

آموزة بازگشت دوباره عيسي به جهان و برقراري حكومت يك‌پارچه بر روي زمين، نزديك به دو هزار سال جماعت مسيحي را به انتظار فرو برده؛ انتظاري كه گاه تحولات عظيم سياسي و اجتماعي‌اي در پي داشته است. آثار آن ظهور نهضت‌هاي سيانيزم (مسيحايي) را در پي‌داشته كه عنصر اصلي و مشتركشان رسيدن به وضع مطلوب‌تر است. [67]

در ايات متحده شور و هيجان انتظار مسيحيان در آستانه سال دوهزار ميلادي ظهور فرقه‌هاي مذهبي بسياري را در پي‌داشته است كه همگي بر بازگشت دوباره عيسي و انتظار آمدنش تأكيد داشتند. شماري از افراد افراطي در اين فرقه‌ها براي پيوستن به عيسي مسيح خودكشي كردند. اين انتظار به حدي قوت گرفته بود كه در ايات ماساچوست آمريكا، مركزي با عنوان مطالعات هزاره‌اي شكل گرفت، اين مركز با نصب يك ساعت كسر شونده مدام مردم را به ساعت صفر؛ يعني آغاز سال دوهزار ميلادي و ظهور مسيح بشارت مي‌داد.

42. هنري تيسين، همان، ص 331.
43. رساله تسالوكانيان اول 4: 17 ـ 16.
44. اعمال رسولان 1: 11.
45. هنري تيسين، همان، ص 328.
46. يوحنا 14: 3.
47. يوحنا 5: 26.
48. متي 16: 27.
49. يوحنا 5: 23.
50. نك: متي 25: 32 ـ 31.
51. متي 20: 16 ـ 1.
52. نك: متي 256: 30 ـ 14.
53. متي 16: 27.
54. براساس آن‌چه در ارميا 30: 7 و حزقيال 14: 3 ـ 1 آمده است.
55. براساس آن‌چه در اشعيا 11: 14ـ 11؛ 62: 4: ارميا 31: 37ـ 35 آمده است.
56. براساس آن‌چه در اشعيا 66: 8 ارميا 31: 34ـ 31 آمده است.
57. رساله به روميان 18: 26.
58. متي 25: 33 ـ 31.
59. متي 25: 33 ـ 31.
60. حزقيال 34: 26 ـ 25.
61. اشعيا 35: 10ـ 1.
62. هنري تيسين، همان، ص 343.
63. هنري تيسين، همان، ص 349.
64. Dictionary of thy Bible . kingdom of God  P. 216.
65. كتاب دوم سموئيل 7: 16 ـ 8.
66. مزامير 89: 3.
67. millennialism. P245 Encyclopedia of