زلال نرگس

وبلاگی تخصصی در مورد انتظار وامامزمان(عج)




نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٤:۱٠ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/۳/۱٧

كلمه فرزند انسان 83 بار در انجيل‌ها آورده شده است كه 69 بار آن در انجيل‌هاي همديد (متي سي‌بار، مرقس چهارده بار و لوقا 25 بار) و نيز ده بار در انجيل يوحنا است. اين 83 بار جز در مواردي اندك، در باقي موارد از قول خود عيسي نقل شده است. [24] معناي اين واژه در عهد جديد و قديم، همان «مدري» يا «انساني» است، با اين حال گروهي مي پندارند كه عيسي، از كاربرد اين واژه، پيام‌هاي مشخص مذهبي را اراده مي‌كرده است و مقصودش اين هماني خود با چهره مسيح‌گونه‌اي است كه در دانيال وعده داده شده بود. [25] او درباره خود مي‌گويد:

«چنان كه پسر انسان نيامد تا مخدوم شود، بلكه تا خدمت كند و جان خود را در راه بسياري فدا كند». [26]

چهارم. آيا عيسي با موعظه‌هايش، موافق اين ادعا بود؟

يهوديان هنوز در انتظار آغاز عصر مسيحيايي‌اند، چون ادعاي مسيحيان، به موعود بود عيسي را قبول ندارند. به باور يهوديان بسياري از وعده‌هاي مسيحياي در عيسي تحقق نيافت. براي مثال آن چه اشعيا در توصيف زمان آمدن ماشيح مي گويد: «گرگ با بره سكونت خواهد كرد و پلنگ با بزغاله خواهد خوابيد و گوساله، شير و پرواري با هم و طفل كوچك آنها را خواهد راند.» [27] با آمدن عيسي تحقق نيافتند. او را بر صليب گذاشتند، بي‌آن كه اتفاقي بيافتد. يهودي‌ها پس از مرگ وي به قدرت سياسي نرسيدند و در كل او نتواسنته بود، انتظارات يهوديان از مسيحا را برآورده كند. [28]

به رغم تلاش حواريون در انطباق ويژگي‌هاي ماشيح بر عيسي، بسياري از مشخصه‌هاي مسيح را نمي‌توان در عيسي يافت؛ ويژگي‌هايي كه يهوديان با برشمردن آنها در سروده‌هايشان از پذيرش مسيحا بودن عيسي، سر باز مي‌زنند. به گفته اشعيا ماشيح موعود بني‌اسرائيل براي اقامه حكومتي مي‌آيد كه در سايه آن مسكينان را به عدالت داوري خواهد كرد»، [29] اما از حواريون عيسي هيچ طرح و ايده سياسي يا الگويي براي تأسيس حكومت نقل نشده است و در مجموعه گفته‌هايش بسيار ساده و به زبان روستاييان و كشاورزان سخن مي‌گويد. كلمات او سرشار از سلاست و عميقاً قابل فهم است. او مهم‌ترين آموزه‌هاي خود را كه بيشتر اخلاقي و تربيتي هستند، بازبان تمثيلي راي مردم كه مخاطب او به شمار مي‌روند، بيان مي‌كند.

او هيچ ادعايي براي فرمان‌روايي ندارد و براي تشكيل حكومت تلاشي نمي‌كند، و بر اين باور است كه در نقش و مقام بنده بلاكشِ خدا بايد تاوان گناهان آدمي گردد و با رنجي كه مي‌كشد، بار گناه را از دوش مؤمنان بردارد. [30] انجيل‌هاي چهارگانه نيز فرضيه نجات‌بخشي عيسي را بر پايه تشكيل حكومت يا تز سياسي ـ اجتماعي بنا نكرده‌اند بلكه تنها نقش او را تحمل درد و رنج مي‌دانند.

پاره‌اي از شاگردان او گرايش‌هاي سياسي داشته‌اند و به نوعي ضد روحي بوده‌اند كه بعدها به فدائيان معروف شده‌اند، [31] ولي او اين مشي سياسي را تأييد نمي‌كرد.

انتظار دوم: انتظار مسيحي

مراد از انتظار دوم، باور بازگشت دوباره عيسي مسيح به جهان تفسير شده است. بر اساس اين باور، عيسي همان ماشيح بني‌اسرائيل و نويد دهنده رهايي انسان مدتي پس از بر صليب شدن، دوباره به جهان باز مي‌گردد تا ملكوت را كه از آن سخن گفته، برقرار سازد. [32] براي پيروان او پذيرش بر صليب كشيدن مرشدشان بسيار سخت بود. به همين دليل، آنان در اين زمينه موضع روشني گرفتند كه عيسي مسيح از ميان مردگان برخاسته است. براساس اين اعتقاد، عيسي پس از آن كه بر صليب و پس از آن كه دفن شده، سه روز بعد از ميان مردگان برخاسته و چهل روز بر روي زمين اقامت گزيده و سپس به آسمان‌ها صعد كرده است. [33] اين اعتقاد، گذشته از آن چه پيرامون نااميدي را از آنها دور كند. از همين روي، اين آموزه به كليدي‌ترين آموزه مسيحيت بدل شد؛ آموزه‌اي كه تمام ماهيت و معناي كليسا بر آن استوار است.

كتاب مقدس بيش از سي‌صد بار به اين موضوع پرداخته و چندين باب كامل را به تبيين اين آموزه‌ اختصاص داده است. [34] فراتر از آن، رساله‌هايي هم‌چون تسالونيكيان اول و دوم و مكاشفه يوحنا به بيان و توصف اين موضوع همت گماشته‌اند. با توجه به همين حقيقت، مي‌توان رجعت مسيح را از مهم‌ترين تعاليم كتاب مقدس دانست. [35]

بدون درك مفهوم رجعت مسيح آموزه‌ها و بسياري از مفاهيم مطرح شده در كتاب مقدس، مانند كاهن، پادشاه بودن عيسي، نجات در آينده فهميدني نيستند و تنها زماني معنا‌دار مي‌شوند كه آموزه رجعت عيسي پذيرفته شود. با اين آموزه تعاليمي چون تعميد و عشاء رباني، پيوند عميق برقرار ساخته‌اند. [36]

براساس اين اعتقاد، عيسي خود بارها اعلام كرده است كه شخص او [37] به صورت ناگهاني و بدون اطلاع قبلي [38] در جلال و هيبت پدر [39] و به همراه فرشتگان با پيروزي و فتح خواهد آمد.

پرداختن به اشارات كتاب مقدس به مسئله بازگشت عيسي مسيح كار دشواري است و ارائه آياتي كه به آن توجه كرده‌اند، فهرست بلندي خواهد ساخت. در اين آيات گاه عيسي خود وعده بازگشت مي‌دهد، مانند: «اما به شما مي‌گويم كه بعد از اين از ميوه مو ديگر نخواهم نوشيد تا روزي كه آن را با شما در ملكوت پدر خود تازه آشامم.» [40]

و گاه رسولان، اميد و انتظار را در جامعه مسيحي زنده مي‌كنند:

«اي حبيبان الان فرزندان خدا هستيم و هنوز ظاهر نشده است آن چه خواهيم بود، لكن مي‌دانيم چون او ظاهر شود، مانند او خواهيم بود.» [41]

24. Bromiley. Geoffru w. IbId . v. 4. p.576.
25. همفري كارينتر، همان، ص 102.
26. متي 20: 28.
27. اشعيا 11: 8 ـ 6.
28. مري جو ويور، همان، ص 78.
29. اشعيا 11:4.
30. thy interpreters Bible. V. 9.p428.
31. همفري كارينتر، همان، ص 102.
32. برايان ويلسون، همان، ص 31، و نيز: .I. cheyne. t. k. Encyclooedia biblica. V3.p.3058
33. اعمال رسولان 1: 12 ـ 1.
34. متي 25 و 24: مرقس 13: لوقا 21.
35. هنري تيسين، الاهيات مسيحي، ترجمه ميكائيليان، ص 327.
36. تيسين، همان، ص 328.
37. نك: يوحنا 14:‌ 13 و 21: 23 ـ 22.
38. نك: متي 24: 51 ـ 32؛ 25: 13 ـ 2؛ مرقس 13: 37 ـ 33.
39. نك: متي16: 27؛ 19: 28؛ 25: 13.
40. متي 26: 29.
41. رساله اول يوحنا 3: 3 ـ 2.