زلال نرگس

وبلاگی تخصصی در مورد انتظار وامامزمان(عج)




نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ۱٠:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٠/۱٠/۱۱

عقیده به منجى بزرگ، یک عقیده عمومى ومشترک است واختصاص به یک قوم وملت و دین ندارد. ادیان و مذاهب گوناگون که در جهان حکومت می کنند، عمومأ ظهور او را خبر داد ه اند، اگر چه در اسم او اختلاف دارند.


انتظار فرج و اعتقاد به موعود یک اشتیاق و میل باطنى است، اسلام و ادیان دیگر نیز با وعده ظهور منجى بزرگ این خواسته و شوق درونى را بى پاسخ نگذاشته و این خواسته نیز مانند دیگر خواسته ها در شرایط گوناگون، کم و زیاد و شدت و ضعف پیدا می کند. آشفتگى اوضاع و نا امنى حاصل از آن وفشار وتبعیض و ستم در جامعه، عقیده به ظهور منجى بزرگ را تشدید مى نماید.

آن چنان این شوق دیرینه وانتظار در لحظات فشار واختناق، تبدیل به التهاب سوزان و نیاز شدید مى شود، و خرمن اشتیاق توده ها را براى ظهور واپسین منجى ومهدى موعود شعله ور مى سازدکه افراد فرصت طلب، از پریشانى توده ها سوء استفاده کرده و به دروغ ادعاى مهدویت مى نمایند. لذا در هر زمانى که فشارها ومحرومیت هاى اجتماعى، سیاسى واقتصادى وغیر آن بالا مى رود، جاذبه ووسوسه رهبرى نیز افراد بسیارى را به خود مشغول مى دارد وچه بسا افرادى که جان خویش را بر سرِ این سودا مى نهند.


البته این شرایط ممکن است باعث بالا رفتن تب منجى پرستى در جامعه بشود وافرادى هم از این فرصت سوء استفاده کرده، ادعاى مهدویت بنمایند، ولى این موضوع هرگز به اصالت این عقیده لطمه نمى زند. پس اصالت مسأله مهدى وجهانى بودن آن روشن مى شود ومعلوم می گردد که این عقیده اختصاص به مسلمانان ندارد، بلکه پیروان همه ادیان در انتظار چنین مصلح جهانى به سر مى برند.


این اعتقاد و اشتیاق در میان یهود و نصارى، آن چنان اصیل و ریشه دار است که در طول تاریخ این دو ملت، مدعیان شگفتى را پدید آورده است و افراد بسیارى خود را به دروغ، مسیح موعود معرفى کرد ه اند، چنان که قاموس کتاب مقدس درباره شماره مدعیان دروغین مسیح موعودمی نویسد:
24 نفر مسیحیان دروغگو در میان بنى اسرائیل ظاهرگشته که مشهور ومعروف ترین آن ها برکوکبه است که در اوائل قرن ثانى مى زیست و آن دجال معروف ادعا مى نمودکه رأس و رئیس وپادشاه قوم یهود است . ودر قرن دوازدهم حدود ده نفر مسیحیان دروغگو ظاهرگردیده، جمعى را به خودگروانیده. این مطلب اسباب فتنه وجنگ شده، جمع کثیرى نیز در آن معرکه طعمه شمشیرگردیدند. (1)
علامه طباطبایى(ع) می نویسد: بشراز روزى که روى زمین سکنى گزیده، نوشته درآرزوى یک زندگی اجتماعى مقرون به سعادت مى باشد و به امید رسیدن چنین روزى قدم برمى دارد واگراین خواسته تحقق خارجى نداشت، هرگز چنین آرزو وامیدى در نهاد وى نقش نمى بست چنان چه اگر غذایى نبود، گرسنگى نبود،اگرآبى نبود، تشنگى تحقق نمى یافت و...آزاین روى، به حکم ضرورت،آَینده جهان روزى را در بر خواهد داشت که آَن روز جامعه بشرى پراز عدل وداد شده وبا صلح وصفا زندگى خواهند کرد وافرادانسانى غرق فضیلت وکمال مى شوند. والبته استقرار چنین وضعى به دست خودانسان خواهد بود ورهبر چنین جامع اى، منجى جهان بشرى و به لسان روایات مهدى خواهد بود.(2)
بنابراین،اعتقاد به مهدى تنها یک باوراسلامى نیست ورنگ خاص دینى ندارد، بلکه عنوانی است براى خواسته ها وارزوهاى همه انسان ها با کیش ها و مذاهب گوناگون.

 

  1- قاموس کتاب مقدس چاپ بیروت ص 808.
2- شیعه دراسلام علامه طباطبایی ص 220





کلمات کلیدی :مهدی و کلمات کلیدی :مهدویت عام