زلال نرگس

وبلاگی تخصصی در مورد انتظار وامامزمان(عج)




نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٤:۳٧ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۳٠

عصر روزهای جمعه
در شورع جاده های دو دست
از تو حرف می زنیم
از تو که نبودنت، درست عین بودن است
از تو گفتن ای مسافر غریب!
مثل شعر تازه ای سرودن است.
عصر روزهای جمعه
از تو حرف می زنیم
بین حرف های اجتناب ناپذیر
ناگهان
فرصتی برای گریه دست می دهد
گاه بین هق هق شدید ناگزیر
فرصتی برای خنده های بی دلیل
گاه گریه های ما چقدر خنده دار می شود
عصر روز جمعه
ابتدای جاده ایستاده ایم
مثل ابرهای تشنه گریه می کنیم
ناگهان پرنده های خسته از غروب می رسند
با پرنده های خسته دست می دهیم
بادهای بی سبب شدید می شوند.
مثل اینکه وقت رفتن است
جاده انتظار می کشد
با «من مثالی» ام که دست می دهم
گریه ام به من اشاره می کند.
جاده خلوت است
باد می وزد
آن کسی که عصر روزهای جمعه
با من از تو حرف های تازه ای زده است،
رفته است
با وجود اینکه با خودم هنوز از تو حرف می زنم
از توصحبتی نمی شود
مثل اینکه فرصتی نمی شود.
غروب شد... نیامدی
چه روزها که یک به یک غروب شد، نیامدی
چه اشک ها که در گلو رسوب شد، نیامدی!
«خلیل» آتشین سخن، تبر به دوش بت شکن!
خدای ما دوباره سنگ و چوب شد، نیامدی
برای ما که خسته ایم و دل شکسته ایم، نه
برای عده ای، ولی چه خوب شد، نیامدی!
تمام طول هفته را در انتظار جمعه ام
دوباره صبح، ظهر، نه، غروب شد، نیامدی...(1)

پی نوشت :

1-شعر از:مهدی جهاندار، به نقل از: مهر مهربان(مجموعه شعرهای برگزیده انتظار)، به کوشش: نیره سادات هاشمی، انتشارات سوره مهر، 1383، چ1،ص35.

منبع:اشارات، شماره 123









نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٤:٢۸ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٢٦

یک نفر دلش شکسته بود .توی ایستگاه استجابت دعا منتظر نشسته بود .منتظر ، ولی دعای او دیر کرده بود .او خبر نداشت که دعای کوچکش توی چار راه آسمان پشت یک چراغ قرمز شلوغ گیر کرده بود .
او نشست و باز هم نشست . روزها یکی یکی از کنار او گذشت .
روی هیچ چیز و هیچ جا از دعای او اثر نبود .هیچ کس از مسیر رفت و آمد دعای او با خبر نبود.
با خودش فکر کرد :پس دعای من کجاست؟ او چرا نمی‌رسد؟ شاید این دعا راه را اشتباه رفته است!
پس بلند شد .رفت تا به آن دعا راه را نشان دهد .رفت تا که پیش از آمدن برای او دست دوستی تکان دهد. رفت پس چراغ چار راه آسمان سبز شد .رفت و با صدای رفتنش کوچه‌های خاکی زمین جاده‌های کهکشان سبز شد او از این طرف‏، دعا از آن طرف در میان راه با هم آن دو روبه‌رو شدند دست توی دست هم گذاشتند از صمیم قلب گرم گفت‌وگو شدند وای که چقدر حرف داشتند ...برف‌ها کم‌کم آب می‌شود شب،ذره ذره آفتاب می‌شود و دعای هر کسی رفته رفته توی راه مستجاب می‌شود.
تقدیم به اونهایی که تا اخرین لحظه توی ایستگاه استجابت دعا میمونند
قلبم کاروانسرای قدیمی است.من نبودم که این کاروانسرا بود/پی اش را من نکندم .بنایش را من بالا نبردم.دیوارش را من نچیدم.
من که امدم او ساخته بود و پرداخته.و دیدم که هزار حجره دارد.وازهرهجره قندیلی اویزان که روشن بودومیسوختواز روغنی که نامش عشق بود.کلیدش را به من نمیدهند.درها را خودش میبندد.خودش باز می کند
.اختیار داری اش با اوست.
اجازه همه چیز:قلبم کاروانسرایی قدیمی است.همه می ایند و میروند .هیچ کس نمیتواند بماند که مسافر خانه جای ماندن نیست.میروند و جز خاک رفتنشان چیزی برای من نمیماند.[1]
فرشته اربابی
امام خوبان، حالا وقتش رسیده بیایی، همه دست به دعا برداشتند، روز تولدت فرا رسیده، بیا، جمکران را ببین، همه تو را می‌خوانند، همه از دغدغه‌های روزگار دست برداشته‌اند و به جمکران آمده‌اند، از روزهای قبل به یادت بوده‌اند تا این روز فرا رسد و به زیارتت بیایند، همه دلتنگ تواند، می‌دانند نگاهشان می‌کنی، در کنارشان هستی، ولی چشمان گناهکار نمی‌گذارد تو را ببینم، آخر کی انتظار به سر می‌آید، چهل روز دعای عهد خواندیم و با تو عهد بستیم و هر روز عهد تازه من و تو، با صدای غریبانه ترا طلبیدیم و در جست و جوی تو هر روز پر کشیدیم، مهدی جان اگر باز هم سالها در غربت باشیم عهد من و تو هر روز افزون تر می‌شود و گام هایمان پر امیدتر، و همه منتظریم که زودتر بیایی!
وقتی به ابتدای جاده جمکران می‌رسیم می‌پرسیم، پس امام ما کی می‌آید، ای جاده نور و روشنایی! ای جاده امید، پس پناه ما کی می‌آید؛ اینک نوبت ماست که او را یاری کنیم تا اشتیاق ظهور در انتظارمان نمایان باشد.
مهدی جان به من سعادت عنایت فرمودی تا در راه تو قدم برداریم و لطف عظیمی به من داشتی که همان آرامش قلبی و احساس درونی من است که یاد تو و دعا برای تو در درونم ایجاد کرده،
چرا خیلی از انسانها فقط به جمکران می‌آیند و دعا و نماز می‌خوانند و زیارتی می‌کنند و بعد که می‌روند تا هفته دیگر و یا سالی دیگر اصلاً به یاد شما نیستند و نیاز به امام زمانشان را احساس نمی‌کنند و دنیای زیبایی که با آمدن شما ایجاد می‌شود را درک نمی‌کنند. و تلاش برای زمینه سازی آن جهان زیبا و آباد نمی‌کنند.
مهدی جان! ای کاش قلبم را در می‌آوردی و بیش خود نگاه می‌داشتی تا مطمئن شوم هیچکس غیر از شما در آن راه نمی‌یابد و همیشه به همین اندازه شما را دوست داشته باشم و آنچنان که شایسته اطاعت شما است اطاعت کنم، و برای آمدن شما لحظه شماری کنم، بعضی وقتها که کمتر به یاد شما هستم می‌ترسم، می‌ترسم که مبادا! شما را فراموش کرده باشم.
مهدی جان! شیطان را از ذهن من دور کن تا عبودیتم کامل شود، و مطیع اوامر شما باشم، افکار من را قوی کن تا از وسوسه‌های شیطان نجات یابم و یادت را در دل من چون آتش شعله ور کن نه مثل شمعی که سوسو می‌زند و با هر نسیمی و دسیسه ای خاموش شود، این تولد را آخرین تولد بدون حضور خود قرار بده تا ما هم توفیق دیدارت را و خدمت در کنار پرچمت را داشته باشیم، مهدی جان! به من نظری کن که آن گونه که شما می‌پسندید خود را بسازم که از یاران شما باشم واین لیاقت را به من بده که در دغدغه‌های زندگی، شما بالاترین این دغدغه‌ها باشید، و فقط شما باشید ویاد شما و دعا برای شما، از اعماق قلبم بارها و بارها می‌گویم خیلی دوستت دارم، و افتخار می‌کنم که مسلمانم و چنین امام خوبی دارم، آن مسلمانی که دوست واقعی شما باشد و جانش را زیر پاهای شما می‌اندازد، امام خوبان، همه شما را دوست دارند، حتی بچه ها با شنیدن نام شما احساس خوبی پیدا می‌کنند. چرا ما لیاقت منتظر واقعی بودن را نداریم، چرا آنچنان که باید، زمینه و شرایط را برای شما آماده نمی‌کنیم، شمایی که از همه مهربان تری، چرا مثل کسی که مهربان زندگیش که پدر و مادر می‌باشد، برای نبودن شما و دوری از شما، زاری و گریه نمی‌کنیم. آقا جان! بی‌تابی ما را به آن درجه برسان که یاران واقعیِ، واقعی شما باشیم.

پی نوشت :

[1] . بنیاد فرهنگی حضرت مهدی عجل الله تعالی فرجه شعبه لرستان.

منبع:مجله امان شماره 18









نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٤:٤۱ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۱٧

بعضی از مسلمانان در برابر ناپاکی ها و گناهان فردی و اجتماعی بی اعتنا هستند. گویا هیچ گونه وظیفه ای برای خود احساس نمی کنند و همواره می گویند «باید در انتظار فرج و ظهور امام زمان (عجل الله التعالی فرجه الشریف) بود و اصلاحات باید به دست آن حضرت انجام گیرد.
تردیدی نیست که انتظار ظهور و حکومت امام زمان (عجل الله التعالی فرجه الشریف)، از نظر اسلام فضیلت و ثواب های فراوانی دارد، ولی باید دید معنای صحیح و واقعی انتظار فرج و ظهور چیست؟
مکتب انتظار فرج و ظهور، مکتب وسیع تربیتی و اصلاحی است. انسانی که خود را منتظر حکومتی بداند که آن حکومت، هدفی جز برقراری عدل عمومی و اجرای دقیق تعالیم اسلامی ندارد، نمی تواند خودش فردی آلوده و ناپاک باشد. آیا مسلمانی که ربا می خورد یا به اموال و نوامیس دیگران تجاوز می کند، ممکن است خود را منتظر حکومتی بداند که در مبارزه با رباخواران و متجاوزان به اموال و نوامیس مردم آشتی ناپذیر است؟ این انتظار است؟ نه چنین چیزی ممکن نیست؛ زیرا در این صورت، فردی که خود را منتظر فرج می نامد، درست مانند کسی است که با اضطراب و نگرانی خاصی در خیابان به این سو و آن سو می نگرد و می گوید «در انتظار آمدن میهمانی عزیز هستم»، در حالی که برای پذیرایی از آن میهمان آمادگی ندارد. نه غذایی تهیه کرده و نه خانه را برای پذیرایی از میهمان آماده ساخته است. درباره چنین فردی باید گفت که او منتظر واقعی نیست.
فردی که به معنای واقعی کلمه در انتظار ظهور امام زمان (عجل الله التعالی فرجه الشریف) باشد، باید خود را با برنامه انسانی و نظام آسمانی که در حکومت آن حضرت وجود دارد، تطبیق دهد. با این حساب، یک مسلمان منتظر فرج، از هر نظر ایده آل و شایسته خواهد بود.
تنها چنین مسلمانانی، منتظر فرج و ظهور امام زمان (عجل الله التعالی فرجه الشریف) هستند. اینانند کسانی که امام صادق (علیه السلام) درباره آنها فرمود: «فردی که منتظر ظهور امام دوازدهم (عجل الله التعالی فرجه الشریف) باشد و در آن حال بمیرد، مانند کسی است که در خیمه آن بزرگوار به سر می برد».
درباره چنین کسانی است که پیامبر بزرگ اسلام(صلی الله علیه و اله و سلم) فرمود: «بهترین عمل برای امت من، انتظار فرج است».
در حقیقت، بیهوده می پندارند که منتظرند؛ کسانی که به انواع گناه و ناپاکی و ده ها گونه ستم و بیدادگری آلوده اند و با این حال تصور می کنند در انتظار فرج به سر می برند و در صف منتظران ظهور امام زمان (عجل الله التعالی فرجه الشریف) قرار دارند.
منبع: اشارات، شماره 123









نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٤:٤٤ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٩

1-او می آید، مصاحبه با سران مذاهب و مسلک ها درباره موعود جهانی.
2-پیش گویی ها و آخر الزمان(مجموعه مقالات)، گردآوری:واحد پژوهش و تحقیقات مؤسسه فرهنگی موعود، تهران، نشر موعود عصر، 1383، چاپ چهارم.
3-تحفه امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، (مجموعه فرمایشات، توضیعات وادعیه حضرت صاحب الزمان)، گرد آوری: محمد خادمی شیرازی، تهران، موعود عصر (عجل الله تعالی فرجه الشریف)، 1383.
4-تشرف یافتگان به حضور حضرت صاحب الزمان(عجل الله تعالی فرجه الشریف)(برگرفته از کتاب نجم الثاقب)، انتشارات مسجد مقدس جمکران، بهار 1385، چاپ اول.
5-جمعی از نویسندگان، امام مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) در حدیث ثقلین، بنیاد فرهنگی حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف)، 1379، چاپ اول.
6-جوادی آملی، عبدالله، امام مهدی (عجل الله تعالی فرجه الشریف) موجود موعود، تحقیق و تنظیم: حجت الاسلام سید محمد مخبر، قم، مرکز نشر اسراء، 1387، چاپ اول.
7-حسین زاده شانه چی، حسن، اوضاع سیاسی اجتماعی و فرهنگی شیعه در غیبت صغری ، پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی معاونت پژوهش دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم.
8-رضوی، سید جواد، پرسش های علما و مردم و پاسخ های امام زمان، قم، نیلوفرانه، 1382، چاپ اول.
10-زمانی، احمد، اندیشه انتظار؛ شناخت امام عصر(عجل الله تعالی فرجه الشریف) و چگونگی حکومت جهانی صالحان، مؤسسه بوستان کتاب (مرکز چاپ و نشر دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم)، چاپ اول، 1387.
11-سعیدی، احمد، اوصاف المهدی در بیان اسامی، القاب، اوصاف و کنیه های امام زمان، انتشارات مسجد مقدس جمکران، بهار 1386، چاپ اول.
12-سلیمیان، خدامراد، بازگشت به دنیا در پایان تاریخ(تحلیل و بررسی مسئله رجعت)، بوستان کتاب، 1387، چاپ چهارم.
13-شیخ مفید، ده انتقاد و پاسخ پیرامون غیبت حضرت مهدی(عجل الله تعالی فرجه الشریف) ، ترجمه:محمد باقر خالصی، انتشارات راه امام، بهار1361، چاپ اول.
14-صدر، سید محمدباقر انقلاب مهدی و پندارها، ترجمه: سید احمد علم الهدی، انتشارات یاسر.
15-کارگر، رحیم، جستارهای مهدویت، مهدویت و فلسفه نظری تاریخ، جهانی شدن نزاع حق و باطل، انقلاب و انتظار، قم، مرکز تخصصی مهدویت، تابستان 1386، چاپ اول.
16-کوشاری، رضا، اوضاع در آخر الزمان ، انتشارات تهذیب، تابستان 1386، چاپ چهارم.
17-مهدی پور، علی اکبر، او خواهد آمد، انتشارات رسالت، پاییز 1379، چاپ دهم.
18-نجفی، هادی، اندوخته خداوند (چهل حدیث درباره عدالت گستر جهان)، ترجمه و توضیح: جویا جهان بخش، انتشارات حروفیه، 1382، چاپ اول.









نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٢:٢۸ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٤

دوباره ماه شعبان رسید، ماهی که در آن نورهای درخشانی پا به عالم دنیا گذاشتند و با وجود خود به جهان حیاتی دوباره بخشیدند از میان این گوهر‌های ناب هستی امام حسین علیه السلام و امام عصر علیه السلام درخشش بیشتری دارند که یکی در سوم شعبان و دیگری در نیمه ماه شعبان گیتی را با آمدنشان نورانی کردند، یکی با نگاه سرخ خویش فداکاری، از جان گذشتن برای دین و پایداری را به ما می‌آموزد و دیگری با نگاه سبزش، امید به آینده، در انتظار عدالت، به دنبال راستی و زیبایی بودن را به ما نوید می‌دهد. این دو امام گرانمایه پیوند‌های ناگسستنی با هم دارند.


امام مهدی علیه السلام در خَلق و خُلق شبیه جدش امام حسین علیه السلام می‌باشد او مانند جدش حسین علیه السلام علم و قدرت و شجاعت و سازش ناپذیری و بیعت نکردن با ظالمان می‌باشد. به دنبال برپایی حق و عدالت در سراسر جهان است. یاد امام مهدی علیه السلام تسکین بخش دل امام حسین علیه السلام و یارانش در شب عاشورا است و یاد امام حسین علیه السلام، امام مهدی علیه السلام را در شب و روز نالان قرار داده است. او که هر روز جد غریبش را یاد می‌کند و در سوگ او ماتم می‌گیرد و در انتظار روز عاشورایی است که دستور قیام به او داده شود و کار نیمه تمام جد غریبش را در برپایی دولت کریمه اهل بیت علیهم السلام به پایان برساند.


برای این‌که پیوند میان این دو را فراموش نکنیم؛ در شب میلاد امام زمان علیه السلام، شب قدر و در دعای ندبه از حسین علیه السلام یاد می‌کنیم و شعار سپاهیان حضرت مهدی علیه السلام «یا لثارات الحسین» است و حضرت مهدی علیه السلام با یاد او قیام خود را آغاز می‌کند از طرف دیگر در زیارت عاشورا، در میلاد امام حسین علیه السلام و در تعزیت روز عاشورا یاد حضرت مهدی علیه السلام را فراموش نمی‌کنیم و از خدا می‌خواهیم ما را از یاوران آن امام منتظر برای خونخواهی آن امام شهید قرار دهد.


در روایتی می‌خوانیم:


حضرت سید الشهدا علیه السلام در کربلا رو به اصحاب و یاوران خود کرد و فرمود:


جدم رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: فرزندم حسین علیه السلام در سرزمین کربلا غریبانه، تنها و با لب تشنه به شهادت می رسد هر کسی او را یاری دهد همانا مرا و فرزندش حضرت مهدی علیه السلام را یاری کرده است.[1]


اما برای ما که در کربلا حاضر نبودیم و نتوانستیم جان خود را فدای سالار شهیدان کنیم حالا چگونه می‌توانیم در زمرة یاری گران آنان باشیم؟ در پاسخ می‌توان گفت، یاری کردن را می‌توان به یاری قلبی و زبانی و عملی انجام داد.


یاری قلبی


یاری قلبی یعنی ما در دل خواهان یاری امام حسین علیه السلام باشیم و بگوییم اگر ما آن زمان حاضر بودیم آن امام غریب را یاری می‌کردیم. امام رضا علیه السلام به ابن شعیب می‌فرماید: ای فرزند شبیب اگر خوشحال می‌شوی ثواب کسانی را که در راه امام حسین علیه السلام به شهادت رسیده‌اند را ببری هر وقت او را یاد کردی بگو «یا لیتنی کنت معهم فافوز فوزاً عظیما» ای کاش با آنان بودم و به آن رستگاری عظیم می‌رسیدم.[2]


اما یاری قلبی وقتی حاصل می‌شود که ما امامان علیهم السلام و جایگاه آنان را به درستی بشناسیم و بعد از شناخت درست، ولیّ نعمت بودنشان را مورد تصدیق و پذیرش قرار دهیم. شناخت قلبی منتهی به محبت قلبی می‌شود و به دنبال محبت و علاقه یاری قلبی به وجود می‌آید.


یاری زبانی


یاری زبانی مرحله‌ای بالاتر از یاری قلبی است یعنی انسان آن‌چه را در دل به آن عقیده‌مند است بر زبان جاری کند اگر امام حسین و امام زمان علیهم السلام را در دل قبول دارد، بوسیله زبان عقیده قلبی خود را بیان کند و در پرتو اظهار زبانی ولیّ نعمت خویش را یاری کند. ما می‌توانیم با برپایی مجالس یاد اهل بیت علیهم السلام در میلاد‌ها و شهادت‌ها و در روزهایی که منسوب به آنان است و با خواندن زیارت‌ها و دعاهای منسوب به آنان به یاری زبانی آنان برخیزیم.


یاری عملی


کاملترین یاری وقتی حاصل می‌شود که انسان بعد از یاری قلبی و زبانی، با رفتار خویش در عمل، یاری‌گر امام خود باشد و اگر انسان با کردار خویش، خود را در مسیر بندگی پروردگار متعال قرار دهد و با رفتار خود دیگران را به این مسیر هدایت کند به بهترین صورت امام حسین و امام عصر علیهم السلام را یاری کرده است. هشام بن حکم در اوایل سنین جوانی وقتی که تازه بر صورتش مو روییده بود بر امام جعفر صادق علیه السلام وارد شد. امام علیه السلام او را بالاتر از همه بزرگان اصحاب خویش در کنار خود جای دادند و وقتی دیدند این کار بر سالخوردگان سنگین و گران آمده است هشام را این‌گونه معرفی فرمودند: «هذا ناصرنا بقلبه و لسانه ویده» این شخص با قلب و زبان و رفتار خود یاور ما است.[3]


در پایان یادآور می‌شویم که اگر می‌خواهیم یاری کننده امام حسین علیه السلام و امام مهدی علیه السلام در این زمان باشیم؛ بهترین کار زنده نگاه داشتن یاد آن دو امام بزرگوار در همه جا با بیان زندگی و رفتار و هدف‌ها و فضایل آنان است و بهترین راه برای این کار نشان دادن فضایل آنان در رفتار و کردار است که این بهترین شیوه تبلیغ است تا زینت و مایه سرافرازی آنان باشیم نه مایه سرافکندی و شرمساری آنان. به امید آن‌که پروردگار انسان‌ها ما را از یاوران حضرت مهدی علیه السلام برای برپایی دولت نور و عدالت و برچیدن بیداد و ستمگری قرار دهد.


پی نوشت

--------------------------------------------------------------------------------

[1] . معالی السبطین، ج1، ص208 ـ ریاض القدس، ج1، ص263.

[2] . بحار الانوار، ج44، ص286.

[3] . بحارالانوار، ج10، ص295، حد4.

[مجله امان شماره 18 : - مقالات]
 





کلمات کلیدی :شعبان و کلمات کلیدی :امام حسین(ع)




نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ٢:٠۳ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٥/٤

مدیریت پایگاه مهدوی انتظار حجت، از برگزاری مسابقه وبلاگ نویسی میلاد حجت در تابستان امسال در رشت خبر داد.

 

مسابقه وبلاگ نویسی میلاد حجتحمید رضا علیپور، اظهار داشت: نخستین مسابقه وبلاگ نویسی میلاد حجت به همت پایگاه انتظار حجت و با همکاری خبرگزاری شبستان و اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی گیلان مرداد ماه در رشت برگزار می شود.

وی گسترش فرهنگ مهدویت در فضای مجازی، ایجاد جمعیتی مهدوی در فضای اینترنت، ترغیب نوجوانان و جوانان به خلق وبلاگ‌های مهدویت را از اهداف برگزاری جشنواره میلاد حجت برشمرد و گفت: خبرگزاری شبستان نمایندگی گیلان به دنبال ترویج مهدی‌باوری و مهدی‌یاوری در فضای ملتهب اینترنت است. 

مدیرت وبلاگ مهدوی انتظار حجت اعلام کرد: هر فرد فقط مجاز به شرکت با وبلاگ در جشنواره بوده و شرکت با بیش از دو وبلاگ، منجر به حذف ثبت نام دوم می شود. 

علیپور ادامه داد: به علت محدودیت زمانی در داوری‌ها تنها مطالب صفحه اصلی وبلاگ ارزیابی می شود.

وی با اشاره به داوری مسابقه در دو بخش فنی و محتوایی خاطرنشان کرد: امتیاز داوری‌ در هر بخش 50 امتیاز است و در پایان از 100 امتیاز محاسبه می‌شود. 

این وبلاگنویس مهدوی تاکید کرد: امتیاز ویژه در داوری محتوایی شامل، غنی بودن مطالب، درج منبع برای هر مطلب، داشتن جذابیت، عدم کپی‌برداری از سایت‌ها و وبلاگ‌ها، به‌روز رسانی منظم، استفاده از اشعار عاشقانه و تصاویر برای هر مطلب است.

علیپور اضافه کرد: در بخش فنی، وبلاگ ها از نظر سبکی قالب، گرافیک وب، استفاده از رنگ‌های شاد و سنگین برای قالب، تطابق هدر با موضوع وبلاگ، امکانات متنوع برای کاربران، داشتن آرشیو کامل از مطالب و بازدید بالا و قرار گرفتن وبلاگ در موتورهای جستجوگر ارزیابی می شوند.

مدیریت وبلاگ انتظار حجت اذعان کرد: علاقه‌مندان در تمام رده‌های سنی می‌توانند برای شرکت در مسابقه تا 30 مرداد 88 به یکی از دو نشانی www.mhojat.ir و www.entezarehojat.ir/mhojat مراجعه نمایند. 

علیپور تصریح کرد: لوح تقدیر، سکه بهار آزادی، بسته نفیس محصولات فرهنگی و فضای اینترنتی، به پنج وبلاگ برگزیده این جشنواره اهدا می شود.

گفتنی است، نتایج جشنواره 14 شهریور 88 مصادف با میلاد امام حسن مجتبی(ع) اعلام می شود





کلمات کلیدی :جشنواره وبلاگ نویسی




نویسنده : مريم کيانی بيدگلی ; ساعت ۱:۳٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸۸/٥/۱